۲۵ سال پیش نخستین سی دی یا لوح فشرده (Compact Disc) در یکی از کارخانه های گروه فیلیپس در آلمان تولید شد که به انقلابی فراگیر در دنیای موسیقی منجر شد.
به گزارش شبكه BBC ، از ۲۵ سال پیش تاكنون، بیش از ۲۰۰ میلیارد سی دی در جهان فروخته شده اند و به رغم رواج دانلود کردن موسیقی از اینترنت، سی دی همچنان حرف اول را در بازار موسیقی می زند.

توسعه فن آوری سی دی به صورت مشترک توسط گروه های فیلیپس و سونی صورت گرفت و به یکی از اصلی ترین ابزارهای ذخیره اطلاعات رایانه ای تبدیل شد.
نخستین سی دی موسیقی، آلبوم The Visitors گروه آبا بود.
هدف اصلی تولیدکنندگان سی دی، معرفی امکان تازه ذخیره اطلاعات در جهان بود و همکاری صمیمانه دو گروه توافق بر سر یک استاندارد تازه را امکان پذیر ساخت.
تولیدکنندگان سی دی در آن زمان هرگز تصور نمی کردند صنایع رایانه ای و سرگرمی نیز برای ذخیره سازی اطلاعت به سی دی روی آورند.
دو گروه، کار روی لوح فشرده (سی دی) را در سال ۱۹۷۹ آغاز کردند و هدفشان تولید لوحی بود که بتواند یک ساعت صدا را در خود ضبط كند. اما این اندازه بعدها به ۷۴ دقیقه افزایش یافت تا بتوان اجرای کامل سمفونی نهم بتهوون را در آن ضبط كرد.
نخستین سی دی ها که نوامبر سال ۱۹۸۲ وارد بازار شدند برای بازار موسیقی کلاسیک در نظر گرفته شده بودند. تصور می شد علاقمندان به موسیقی کلاسیک از طرفداران موسیقی پاپ و راک ثروتمندتر هستند و گروه فیلیپس عقیده داشت احتمال اینکه علاقمندان به موسیقی کلاسیک سی دی های گران و پخش کننده های گرانقیمت تر را بخرند بیشتر است.
نخستین دستگاه های پخش سی دی (بدون احتساب تورم و با نرخ امروزی برابری ارز) حدود دو هزار دلار قیمت داشتند.
با ضبط نخستین سی دی های موسیقی، شرکت های تولیدکننده متوجه کیفیت بالای این قالب شدند: صداهای زیر و بمی که در نوارهای کاست شنیده نمی شد و فقط در صفحه های گرامافون قابل شنیدن بود، در سی دی به وضوح شنیده می شد. در نتیجه بازار سی دی به سرعت گسترش یافت.
اما در جریان ۱۰ سال گذشته، با افزایش سریع فروش اینترنتی موسیقی، فروش سی دی در جهان کاهش یافته است.
با این حال علی رغم رواج استفاده از دستگاه های پخش دیجیتال موسیقی نظیر آی پاد، سی دی همچنان به عنوان یک راه مطمئن برای حفظ و نگهداری طولانی مدت موسیقی و داده های رایانه ای مورد استفاده قرار می گیرد.